|
|
|
Het War Remnets Museum in Ho Chi Minh City was inderdaad schokkend. De gruwelen van de oorlog worden er weergegeven door de ogen van de (noord-)Vietnamezen, in alle detail. Wat een zooitje maken die Amerikanen er toch altijd van.
De volgende ochtend vroeg vertrokken richting Cambodja, maar eerst nog een stop bij de Cu Chi tunnels. Een reconstructie van tunnels waarmee de Viet Cong strijders (noord-Vietnam, communisten), de oorlog tegen de Amerikanen voerden. Erg ingenieus, en claustrofobisch (zie de foto's)
Eind van de middag in Phnom Penh (Cambodja) aangekomen. Lekker over de promenade geslenterd, waar vooral heel veel lokals rondhangen en picknicken enzo. Met uitzicht over de Mekong River. 's Avonds Oud en Nieuw gevierd, in een drijvend expat-discotheekje, weer eens wat anders.
De dag erna, om het jaar goed te beginnen, naar een voormalige rode Khmer-gevangenis geweest: Toul Sleng, S.21 (secret prison 21). Er zijn rond de 10000 gevangen geweest, waarvan 7 het hebben overleefd. De opties waren: dood gemarteld worden, of naar de Killing-fields om daar geexecuteerd te worden. Een van die killing fields hebben we ook bezocht. Heel veel massagraven, sommige nog gesloten, sommigen leeggehaald, en de skelethoofden opgestapeld in een monument. Overal steken kledingstukken en botten uit de grond. Tijdens de vijf jaar dat de Khmer Rouge aan de macht was, zijn van de 7 miljoen Cambodjanen, 3 miljoen omgekomen/vermoord. Schokkend. Zover het te begrijpen valt lijkt het een combinatie van gekke ideeen van een leider, indoctrinatie, genocide, kindsoldaten, grootsheidswaanzin van de leider. En dat pas 25 jaar geleden! De generatie van toen leeft nu nog. Een van de leiders van toen is nu de 'gekozen' premier. En de koning van nu, deed toen ook vrolijk mee. En op dit moment is die regering ontzettend corrupt, waardoor er voor de bevolking nauwelijks iets verbeterd. En die bevolking blijft maar vrolijk en lachen, en probeert te vergeten wat er gebeurd is. Ik kan niet uitleggen wat het precies met dit land doet, maar het is bizar. Een andere erfenis is de 10 miljoen landmijnen die nu nog over het hele land verspreid liggen, en jaarlijks nog steeds 1000 slachtoffers eisen. (dat heb ik in het landmijnenmuseum geleerd).
Nieuwjaarsavond om de dag toch nog een beetje vrolijk af te sluiten, naar een restaurant geweest, dat gerund wordt door en voor een weeshuis. Inclusief een optreden van klassieke dans door die kinderen. Op kleine schaal gebeuren er dus wel degelijk goeie dingen.
De volgende ochtend naar Siem Riep gevlogen. Een weinigzeggend toeristendorpje. Meteen achterop een scooter gesprongen voor veel te lange en hobbelige tocht naar een drijvend dorp. Een dorp, volledig gebouwd op hoge palen (minstens 6 meter hoog) en een groot deel van het jaar, het regenseizoen, helemaal onder water. Ze doen hier alles met en in het water. Vissen, varkens houden (in drijvende kooien) KROKODILLEN KWEKEN! De terugtocht van een uur over een erg ruige weg werd nog even veraangenaamd door mijn tweede voedselvergiftiging... maar ik zal jullie de details van die avond en nacht besparen.
De volgende dag vroeg op om te doen waar per jaar 1,5 miljoen mensen voor naar dit dorpje komen: de tempels van Achor Wat bezoeken, en dan vooral de zonsopkomst (5 uur vertrekken) en de zonsondergang. Anchor Wat is de grootste van een groot aantal reusachtige tempels, uit de 11e eeuw. Een combinatie van Hindoeisme en Boedisme. De tempels zijn in de afgelopen 1000 jaar behoorlijk door de jungle aangetast en pas de laatste 20 jaar word er gerestaureerd (de rode khmer hield niet van geloof en tempels). Het is moeilijk uit te leggen hoe groots het allemaal is, maar ik heb het idee dat het net zo cool is als de piramides, of de ruines van de Inca's ofzo (ik heb beiden nooit gezien). Het had een van de 7 wereldwonderen kunnen zijn.
Vandaag een middag vrij, morgenvroeg met de bus in een lange dag naar Bangkok, Thailand, waar de georganiseerde reis eindigt.
Daarvandaan, is vooralsnog het plan, richting Ko Toa, een mooi eiland om te leren duiken.
previous travel blog entry
Annelieke says:
Hey Menno, Vandaag is één van de grote dagen: namelijk staatsrecht 2 tentamen. Mijn moeder gaat van 2 tot 5 voor mij duimen. Ze zei nog: das een hoop duimen. Maar ik hoop dat het allemaal goed gaat. Verder was je site wat moeilijk te vinden omdat je hem niet goed in volgorde gezet hebt. De link die we opgestuurd kregen gaat nu naar de laatste pagina in het rijtje (en dat is niet deze). Misschien kun je dat nog veranderen. Gister ben ik onder de zonnebank geweest (ik moet natuurlijk wel net zo bruin als jij zijn als je terug komt). Veel beterschap en geniet van je tijd alleen! kuskuskus Annelieke