Hallo Nieuw Zeeland!

De wekker ging om 5:20 want ik moest om 6:05 klaarstaan voor de shuttle naar het vliegveld. Na een snel ontbijt heb ik m'n spullen bij elkaar gepakt en ben buiten gaan wachten. Toen de shuttle er om 6:15 nog niet was ben ik maar gaan bellen. O, eh, ja, ze hadden een nieuwe chauffeur en die was me vergeten. Maar er kwam over een half uur een nieuwe, ik zou om 7 uur op het vliegveld zijn (m'n vlucht ging om half negen). Ik was behoorlijk pissig, dat half uur had ik liever in m'n bed gelegen, maar gelukkig was de bus er twintig minuten later dan ook echt.

Op het vliegveld eerst nog even langs de Tourist Refund Scheme office om wat BTW terug te vragen (alle centjes tellen hè) en toen naar de check-in balie. De meid achter de balie was een beetje chagrijnig – OK, ik ben dan een beetje bijdehand, maar daar mogen ze wel mee om kunnen gaan. Eerst wouden ze een papieren ticket zien en ik vertelde haar dat ik papier nogal ouderwets vond. Dat kon haar weinig schelen, want ze moest van de Nieuw-Zeelandse overheid een papieren ticket hebben. Zucht. Toen had ik een kilo overgewicht in m'n bagage. Jawel, één hele kilo. Ik zei dat met liefde wat uit m'n check-in baggage wou halen en in m'n cabine-rugtas doen, maar dat het uiteindelijk toch in hetzelfde vliegtuig zou belanden. Werd ook niet gewaardeerd. Enfin, uiteindelijk had ik m'n boarding pass en een papieren ticket kon ik bij de Qantas ticket balie halen; ik denk dat ze blij was dat ze van me af was. Douane, security, en toen kon ik naar de gate. Ik had nog een kwartier, dus nog even tijd om wat te bloggen op m'n laptopje. Hee, waar is m'n laptopje eigenlijk. Nee! Bij de security laten liggen! (Ik had hem uit m'n rugtas moeten halen.) Ja, dat krijg je met 4 uur slaap en om kwart over 5 opstaan... ik terug naar de security gerend. Gelukkig, hij lag bij de gevonden voorwerpen. Paspoort laten zien, handtekening, en ik had hem weer terug. Ik weer terug naar de gate. Inmiddels was het boarden begonnen, dus een paar minuten zat ik in het vliegtuig.

Dit was het dan. Vaarwel Australië! Echt een raar idee. Bijna vier maanden geleden was ik in Australië aangekomen en wist niet eens wat de hoofdstad was; nu was ik in elke staat van het land geweest behalve de ACT, had kennis gemaakt met de cultuur, de natuur, de vogels en zoogdieren die er rondlopen en -vliegen, de verschillende landschappen van regenwoud tot woestijn, en ik had allemaal het voor geen goud willen missen! Maar nu was het tijd om het volgende land te leren kennen, dus nog één laatste blik vanuit de lucht op Sydney... en toen was Australië weg.

Drie uur later (waarin ik voornamelijk geslapen heb) landden we in Christchurch, Nieuw Zeeland. Weer het hele riedeltje: paspoortcontrole, douane, baggage ophalen. Nieuw-Zeeland heeft net als Australië behoorlijk stricte quarantaine regels, dus ik moest aangeven of ik groente, fruit, of dierlijke producten bij me had. Ik had nog een armand van olifantenhaar uit Zuid-Afrika in m'n tas, dus ik dacht, laat ik maar eerlijk zijn en hokje “dierlijke producten” aankruisen. Ik kreeg nogal een rare blik van de quarantaine-dame toen ze vroeg wat voor dierlijk product ik dan bij me had. Maar toen ik het liet zien, dacht ze volgens mij dat het een grapje was. Het was in ieder geval geen probleem. Tassen opgehaald en ik stond buiten. En het was lekker warm! Nog even wachten op de shuttle die me naar de huurmaatschappij zou brengen, en uiteindelijk zat ik achter het stuur van een mooie witte Toyota Corolla op weg naar Christchurch centrum voor een flitsbezoek. Daarna wou ik doorrijden naar Akaroa, een kleine 100 km ten zuidoosten.

Christchurch is eigenlijk niet heel erg boeiend. Het lijkt vrij europees, een beetje een mengsel tussen Utrecht, Berlijn, en Londen (of zo). Ik ben eerst maar een SIM-kaart gaan kopen zodat ik lokale nummers kon bellen zonder heel veel geld kwijt te zijn. En toen nog even wat sights bekeken. In het centrum van de stad is Cathedral Square, waar de grote Christ Church Cathedral staat. Verder loopt het rievertje de Avon door de stad waar vrijwel overal een strookje park langs loopt. Ziet er best mooi uit; en aangezien het al herfst is hier, liggen er al overal bladeren op de grond en hebben de bomen mooie kleuren. De botanische tuinen aan de westkant van het centrum heb ik even overgeslagen, behalve een snelle blik erop vanaf de weg.

Na die kleine drive-through ben ik op weg naar Akaroa gegaan. De zon ging al bijna onder, wat mooie plaatjes opleverde met de bergen op de achtergrond. Het was donker toen ik in Akaroa aankwam. Het hostel was makkelijk te vinden (het is maar een klein plaatsje) en erg gezellig. de Banks Peninsula waar Akaroa op ligt is ooit door de Fransen ontdekt en Akaroa laat dit nogal duidelijk merken doordat bijna alle straten Franse namen hebben, en zelfs de winkeltjes hebben Franse namen, tot het cheesy-erige aan toe: de benzinepomp heet "l'Essence", het internetcafé "Bon e-mail", m'n hostel heette Chez la Mer. Het hele dorpje lijkt ook wel op een miniatuur-versie van Geneve; als je langs het water loopt waan je je bijna in Zwitserland, en in de bergen zie je zo een paarse Milka-koe staan.

Ik was nog niet aan boodschappen doen toegekomen, dus ik heb wat eten bij de pub in de straat gehaald en heb dat bij het hostel opgegeten. Hoewel ik behoorlijk moe was lag ik toch pas om 10 uur op bed omdat het zo gezellig was; ik heb nog wat kaartspelletjes gedaan met twee zwitsers en een fransman.

De volgende ochtend zou ik weer verder gaan; ik heb niet heel veel tijd in Nieuw-Zeeland en ik wil zo veel mogelijk zien in de tijd. Maar het groepje waarmee ik de vorige avond een spelletje had gedaan, gingen een wandeling in de bergen doen. Dat klonk wel leuk, dus ik ben met ze mee gegaan. Het was vandaag wel behoorlijk bewolkt, dus ik had m'n regenjas bij als voorzorg.

Het was een behoorlijke klim naar de Purple Peak. De top was al in zicht (maar nog ver weg) toen het begon te regenen. En waaien. En het was zo mistig dat we toch weinig zouden zien vanaf de top. Dus besloten we maar om terug te gaan. Met behoorlijke spierpijn van het klimmen en toen weer afdalen kwamen we weer bij het hostel aan. Koud en nat. Er was binnen een openhaardvuur dat zo lekker was dat ik m'n plan om die middag verder te rijden maar heb laten liggen. We zijn aan het eind van de middag nog naar een filmpje gegaan bij de plaatselijke bioscoop. Het was een piepklein zaaltje, maar de film (The Wrestler) was goed, zij het met een nogal plotseling einde. Verder heb ik een avondje lekker gechilled en nog wat spelletjes gedaan, en deze keer wel op tijd naar bed gegaan. Morgen echt weg!