Port St Johns en pret bij de blowhole
From Around the world in Port St Johns, South Africa on Dec 28 '08
see all photos »
Om bij Port St. Johns te komen moesten we weer naar Mthata rijden. Dat was al de zesde keer dat we dat stukje weg reden, want we waren er op weg naar Mdumbi per ongeluk ook heengereden -- maar dat was te ver -- en toen nog een keer teruggegaan om daar benzine te halen -- waren we vergeten, maar was de laatste grote stad voor Coffee Bay. En nou waren we er weer, op zoek naar een garage om onze half-lekke band een ordentelijke reparatie te geven.
Na wat rondvragen werden we dan verteld waar we banden konden laten repareren. Op een gegeven moment reden we langs een andere banden-reparatieplek aan de overkant van de weg, dus we dachten, laten we die dan maar eerst proberen. Dus bij het eerstvolgende stoplicht een u-bocht gemaakt. Politie! Er werd heig gebaard dat ik aan de kant moest en een agent kwam me vertellen dat ik een illegale u-turn gemaakt had, Ã raison de 1500 rand! Nou stond er nergens een bord dat het niet mocht, maar kennelijk mag het in Zuid-Afrika bij stoplichten dus nooit. Ja, weet ik veel. Dus ik me onschuldige gezicht opgezet en de politieagent verteld dat ik uit Holland kwam en of hij me niet met een waarschuwing kon laten gaan. Oh, Holland! Of ik dan misschien wat koud drinken voor hem had. Uhmmmm, nee. Maar toch liet hij me met een waarschuwing gaan. Phew! Anders was ik toch weer 120 euro lichter geweest!
De eigenaar van het hostel vertelde ons dat hij "f***ed up all the bookings"...
see all photos »
Uiteindelijk vonden we een garage waar iemand het ventiel verving en klaar! En het kostte nog niets ook. We hebben die lieve man maar 10 rand gegeven voor z'n moeite en konden toen op weg naar Port St. Johns.
Van alle hostels kregen we misschien bij deze nog wel het raarste ontvangst. We kwamen bij de receptie en de eigenaar, die er al een beetje uitzag alsof hij in de jaren '70 een afslag had gemist, vertelde ons meteen dat hij "fucked up all the bookings". Uhm, okee... maar we willen alleen maar kamperen. O, nou dat kon nog wel, daar konden we staan en de keuken ernaast konden we gebruiken! Nou, gelukkig, dus wij ons tentje opgezet (met haringen!). De locatie was verder perfect, vlak bij het strand, met achter ons een heel natuurgebied. De keuken wat minder; het zwarte echtpaar waarvan de vrouw daar waarschijnlijk schoonmaakte, gebruikte ook de keuken. Dus ik trek later de kast open om een pan te zoeken, staat er gewoon een schaaltje met rijst en vlees. Gewoon zo buiten de koelkast tussen het servies. Dat schijnt gewoon te zijn in Afrika, maar het kwam bij mij niet erg hygienisch over. En alles was ook nogal plakkerig. We hebben daar alles maar afgewassen voordat we het gebruikte...
see all photos »
Port St. Johns was wel heel anders dan de andere plekken waren geweest waren. Het centrum was gewoon een echte afrikaanse stad, oftewel, chaos, mensen die midden op straat lopen, hier en daar een nogal overheersende rioollucht, en harde muziek uit overstuurde speakers. Wel interessant. 's Avonds hebben we wat ge-bbq'd, wat andere campinggasten waren al een vuurtje begonnen dus dat was makkelijk!
De volgende dag zijn we na een bezoekje aan de plaatselijke Spar naar het toeristeninformatiecentrum gegaan. Eén van de attracties in de buurt was The Gap en The Blowhole. We wisten niet precies wat het was, maar het zou mooi zijn, en we moesten er rond 2 uur zijn, want dan werd het vloed.
see all photos »
Nou mooi, wij erheen gereden om half twee. Eerst nog verkeerd gelopen, maar toen we het goede pad gevonden hadden, en door The Gap waren geklommen langs een staalkabel en over twee ladders, stonden we dan bij The Blowhole. Echt super! Het was dus een rotsvlak met een gat erin, aan de zee. Dus het zeewater stroomde daar dan in, en als er een goede golf komt, spuit het water door het gat naarboven als een soort geizer.
De hoogtepunt van het bezoek daar was nog wel toen Yvonne bij het gat ging zitten met haar benen erin zodat ik een foto kon maken. Toen kwam er een enorme spuit uit dat gat die Yvonne natspetterde; maar dat was nog niet alles: er was zoveel water vanuit zee gekomen dat het ook nog over de rotsplaat naar boven spoelde en Yvonne van achteren aanvalde. En met nogal wat kracht zodat ze bijna het gat in gespoeld werd en compleet doorweekt was. Ik heb me doodgelachen. Zie de foto's :)
see all photos »
Dat was wel genoeg opwinding voor één dag, dus bij de tent hebben we een beetje gerelaxed en toen zijn we eten gaan koken. We hadden de dag ervoor brandhout voor de barbecue gekocht dat we uiteindelijk niet nodig hadden, dus we besloten om de chili die we gingen maken dan maar op de barbecue te doen, gewoon met een pan op het vuur. Met wat gedroogd gras en een aansteker hebben we uiteindelijk het vuur aan de praat gekregen. Har har har, lekker mannelijk :) We hadden nog een fles bier in de koelkast gezet en dat klonk nu wel lekker, dus ik ging hem halen; was hij weg! Tja, dat zwarte echtpaar waren wel de eerste verdachten, dus ik voorzichtig vragen of ze hem misschien per ongeluk gepakt hadden. Ja, zegt ze, ze dacht dat die fles van haar was, want zij verkocht ze namelijk (er stond met koeieletters Frans + Yvonne op, maargoed). Dus zij een nieuwe voor ons halen. Maar ze had alleen een goedkoper merk koud staan, of dat ook goed was. Nou, vooruit dan maar. Bier is bier toch?
see all photos »
Aan de overkant stond muziek te blazen die wel lekker klonk, dus we gingen na het eten kijken wat voor disco dat was. Het bleek dus niet veel meer dan een huisje met een DJ en twee grote speakers, en verder een handjevol mensen op het het parkeerterrein ervoor, langs het strand. Viel een beetje tegen, dus na een biertje zijn we maar weer teruggekeerd. Nu begrepen we ook waarom de muziek zo hard klonk, want de speakers stonden zo ongeveer recht op onze camping gericht. Uiteindelijk hield het pas om half vijf op, dus erg geweldig hebben we niet geslapen. Een amerikaans echtpaar dat eerder kwam vragen of dit een okee plek was en hoe het met de muziek zat hadden we gerustgesteld dat het de dag ervoor voor middernacht was opgehouden. Dus die zullen ons die nacht wel vervloekt hebben. Tja, konden we ook niet weten dat ze deze keer tot in de kleine uurtjes door zouden gaan.
see all photos »
Ik had die ochtend een behoorlijke hoofdpijn, wist niet of het van het slaapgebrek kwam of van het goedkoper bier. Maar ik drink voorlopig geen Hansa bier meer! Krijg nou al koppijn bij het horen van die naam!
Het nieuwe jaar zouden we bij Anthea in Morgan Bay vieren, waar haar zwager Duncan een vakantiehuis met een extra kamer had en waar zij en haar ouders ook op bezoek waren voor de dagen rond oud en nieuw. Het was een behoorlijk eind, dus we zijn op tijd vertrokken. Gelukkig was het makkelijk te vinden. Volgens mijn kaart waren alle wegen naar Morgan Bay niet geasfalteerd, dus dan maar de kortste gepakt. Toen bleek later dat de andere weg inmiddels wel geasfalteerd was, dus we hebben ons arme Fordje voor niets aan nog meer mishandeling blootgesteld, bleek achteraf!
see all photos »
Nieuwjaar was erg gezellig. Duncan kent daar ook andere mensen, dus ze haden met vijf huizen afgesproken het met z'n allen te vieren en dat het een soort rondtrekkend feest zou worden langs alle huizen, waarbij elk huis als thema een land had en daar dan bijbehorend eten, drinken, en vermaak (toneel, dans, of wat dan ook) bij zou verzorgen. Dat was een groot succes, eten en vooral drinken uit Mexico (nou ja, Cuba, maar vooruit) met geblinddoekte tequila body shots, kaas en Moulin Rouge uit Frankrijk, springbokkies uit Zuid-Afrika, "Dead Eddies" uit Transsylvanië, en margharita's (of zo iets) uit Brazilië. De pret zat er tegen middernacht dus goed in, zullen we maar zeggen. En de letterlijke knaller van de avond was vuurwerk aan het strand. Wel wat anders dan in Nederland, en geen oliebollen, maar wel een erg gezellige avond.
see all photos »
De volgende dag hebben Duncan en Mandy ons Morgan Bay en Kai Mouth laten zien. Erg mooie uitzichten, alleen het weer was wat minder die dag: wind en regen. Dus na een ochtend sightseeing en een kleine pizza-teleurstelling -- we zouden de lekkerste pizza van Zuid-Afrika gaan eten, maar dat idee hadden meer mensen, dus we konden kiezen tussen minstens anderhalf uur wachten of iets anders bestellen -- zijn we thuis lekker DVD's gaan kijken terwijl het buiten stormde. Perfect weer voor DVD's.
see all photos »
En de volgende dag moesten we alweer naar huis. Een lange reis van 11 uur, waarbij we ook nog eens in noodweer (en ik bedoel NOODweer) terechtkwamen. Maar uiteindelijk kwam dan de skyline van Johannesburg in zicht en reden we even later weer bij Yvonne's ouders voor met heel wat foto's en verhalen te delen.
Top Port St Johns Deals
Where have you been lately?
Share your travels with friends & family

- Free Travel Blog
- Stunning maps
- Share experiences
- Automatic emails
- Unlimited photos
- Unlimited entries





















Would you like to comment or ask a question?