Cintsa

Het uitzicht vanaf het restaurant over de zee bij Cintsa
see all photos »

Cintsa is één van de meest bereikbare plaatsen aan de Wild Coast, en dat is te merken aan hoe druk het is. We bleven in een hostel met camping, maar het kostte nogal wat moeite om een redelijke campingplek te vinden, deels omdat het halve "kampeerterrein" ook op een hoek van 30 graden met de horizon lag. Maar uiteindeijk stond onze tent dan, op een redelijk vlak stuk grond, met de scheerlijnen aan een boom vastgeknoopt (want nog steeds geen haringen) en konden we naar het strand, dat op loopafstand was. De golven waren lekker groot maar tegen het eind van de middag begon het steeds harder te waaien waardoor het wat onstuimiger en kouder werd.

Toen we uiteindelijk bij onze tent terugkwamen, bleek dat hij door de wind was ingestort! Het werd wel duidelijk dat hij zonder haringen niet zou blijven staan en de winkels waren al dicht, dus daar zouden we ook niet meer aan kunnen komen. Wij naar de receptie om te vragen of er nog dorms vrij waren. Maar nee, alle bedden waren vol. Dan maar de camping rond om voor haringen te bedelen. Dat werkte: uiteindelijk hadden we acht haringen, genoeg voor het grondzeil en de buitentent. Maar toen bleek dat de grond ook nog eens waardeloos was: eerst vijf centimeter mulle grond en dan steen. De wind werd ook steeds stormachtiger en het ging regenen en er was geen mogeijkheid dat die tent zou blijven staan, zelfs met aan de ene kant één van de dormgebouwen en aan de andere kant de auto als windscherm.

(...) het vooruitzicht van dakloos zijn in een storm was niet erg aantrekkelijk...

Dit was toch wel een moment van lichte desparatie, want het vooruitzicht van dakloos zijn in een storm was niet erg aantrekkelijk en we waren al zo moe. Slapen in de auto was maar de enige optie, maar daar rust je nou ook niet echt van uit. Dus ik ben uiteindelijk de dorm ingelopen om te kijken of daar iets te regelen was. De begane grond was alleen keuken en zithoek, en iedereen sliep boven. Dus ik vroeg of ze het erg vonden als we in de zithoek zouden crashen. Nee, dat was geen probleem, dus we hebben de tent zo goed als het kon opgevouwen en in de auto gegooid en zijn in de zithoek gecrasht en in slaap gevallen. Een vrouwtje dat in de dorm sliep en ons stoer had zien doen met onze tent vond het grappig om ons daar zo zielig te zien liggen. Achja, achteraf lach je er om.

De dag daarna zijn we maar snel naar East London gereden om haringen te kopen, want het scenario van de dag ervoor wouden we niet nog eens meemaken. Toen we terugkwamen bleek ook dat er wat meer kampeerplekken vrij waren, dus voor nacht twee hadden we uiteindelijk een mooi plekje en met haringen stond de tent als een huis. Bij de receptie hebben we voor de volgende dag paardrijden op het strand geboekt, maar we zouden nog horen of dat door zou gaan. Verder hebben we maar rustig aan gedaan die dag en 's avonds een beetje gechilled in de tv-room van het hostel, waar iemand had gezapped naar een documentaire over Britney Spears. Er zijn interessantere dingen, maar grappig hoe iedereen, van Zweden tot Australiers tot Zuidafrikanen hetzelfde reageert op haar blonde opmerkingen :) Toevallig hoorde we van iemand daar die ook wou gaan paardrijden dat ze geen ritten doen op de dag voor kerst. Dus dat feestje ging niet door...

De volgende dag zouden we wat meer van de bewoonde wereld af gaan naar Mdumbi, een plaatsje bij Coffee Bay, iets meer noordelijk van Cintsa maar ook aan de Wild Coast. Maar eerst gingen we nog lunchen bij een restaurant in Cintsa dat door meerdere mensen aan Yvonne was aangeraden. Lekker was het zeker, maar de bediening niet echt snel, dus het was half vier eer we op weg waren naar Mdumbi.