Arie's Rock

Om 9.45 uur vertrekt de vlucht. Eerst nog de auto inleveren. Dat gaat eigenlijk heel makkelijk. Je parkeert hem op het terrein van Hertz. Gaat daar naar de balie. Er was niemand en dan kun je je sleutel in een box droppen en klaar is klara. Helaas zitten we niet allemaal bij het raam, maar je kan niet alles hebben. Op de airport kunnen we nog even gratis internetten, maar helaas is er op dat moment niemand online. C wordt vriendelijk aangesproken door een flinke aborigineel vrouw en zit daar nog even mee te kletsen. En dan is het alweer tijd om te boarden.

Na 2 uur en 10 minuten komen we aan op Ayers Rock airport. Voor de landing is er spanning alom, want je kunt Ayers Rock en de Olga’s al goed zien liggen vanuit het vliegtuig. Tijdens het dalen mag je eigenlijk geen foto’s maken of filmen, maar stiekem doen we dat toch. Dit kunnen we niet voorbij laten gaan. Het is zeer indrukwekkend. Nu de auto ophalen. Oeps... foutje bedankt. De auto staat voor morgen gereserveerd en niet voor vandaag. Gelukkig kunnen we hem wel al meekrijgen, maar het kost wat extra. Het rare is dat hier ineens in de verhuur voorwaarden staat dat schade bij het rijden na zonsopgang is uitgesloten. In Sydney hebben ze daar niets over vertelt. En het is natuurlijk ook wel raar. Je gaat hier naartoe om van de sunset bij Ayers Rock te genieten! Affijn, we zien wel hoe dat uitpakt.

Het weer is prachtig: veel zon, warm en een paar kleine wolkjes. Dat moet wat worden bij de sunset. Eerst inchecken bij het hotel: The Lost Camel. Alle hotels liggen hier in een cirkel, dus je komt altijd langs je hotel, erg handig. Daarna naar de supermarkt om iets te eten mee te nemen. Chocola heeft niet zoveel zin, want dat smelt als een gek of je moet het gelijk opeten. Dus we nemen toch wat chocola mee (om gelijk op te eten) en wat bananenmuffins en uiteraard... water.

Op naar Arie. Tussendoor maken we een stop op een soort lookout point. We lopen er door het zand heen, maar dat is zo heet dat C haar tenen licht verbranden. Au!

Met auto rijden we eerst naar de sunset area om alvast de beste plek uit te zoeken. Om. 19.05 zal de zon onder gaan, dus we kijken nog wel even hoe laat we er gaans taan. Nu eerst een paar walks doen en kijken bij Arie. Tja wat verwacht je er van als je hier voor het eerst bent? Je ziet natuurlijk veel foto’s maar, maar wat je kunt verwachten weet je niet. Eén ding is zeker: inrdrukwekkend! Je kunt ook wel foto’s blijven maken, want het is zo’n mooi contrast die oranje rots met de blauwe lucht er achter, super.

Je kunt ook de klim naar boven doen, maar helaas is die gesloten, omdat er te veel wind zou zijn. Toch zien we mensen boven lopen en naar beneden komen. Gevaarlijk kan het wel zijn, want er zijn inmiddels 5 doden gevallen! Verder zijn er alleen maar lange walks waar je niet mag fotograferen (aboriginal law en dat wordt streng gecontroleerd). We gaan dus om 16.00 uur alvast naar de sunset area.

Daar aangekomen staan er al een paar mensen, maar... die rijden ook weer weg. Uiteindelijk zijn we echt de eerste. Tja wie gaat er dan ook al 3 uur van tevoren staan. Uiteindelijk komen rond 17.00 uur de eerstvolgende mensen die lang bljiven staan. En het loopt zo aardig vol. Arie verandert mooi van kleur en wordt eerst steeds meer rood/oranje totdat de zon onder is en het een bruin/oranje rots is. Het is wel een heel mooi gezicht, want langzaamaan zie je de sterren aan de hemel verschijnen en wordt de lucht blauw/roze en steeds wat donkerder. Het is een hele ervaring. En... je hebt natuurlijk die freaks die om het kwartier of sneller een foto maken om thuis een soort filmpje van de zonsondergang te maken. hahahaha

We vermaken ons prima, alleen de vliegen worden steeds agressiever naarmate de zon onder gaat. Het liefst kropen ze in je oren en je neus en in je ogen, bah.

Even later praten we iets bij met een jong Nederlands stel. Zij zijn hier in september aangekomen met backpackers.nl Een groep van 80 man/vrouw. Zelf komen ze uit het oosten van het land en wonen nog thuis. Hier hebben ze een auto gekocht en zetten lekker de bloemetjes buiten voor een paar maanden. Daarna nog naar Nieuw Zeeland, China, Aussie en Thailand. Wat een leven.

De sterrenhemel is prachtig! Eigenlijk moeten we nog wat langer wachten tot het echt pikkedonker is, maar dat wordt wat moeilijk zonder toilet en met hele vervelende muggen die om je op zoemen. We gaan terug naar het resort om te kijken waar we het beste kunnen eten.

We komen terecht bij een restaurant dat in het winkelcentrum gevestigd is en eten heerlijk pasta en pizza. Daarna naar bed en morgen iets uitslapen. We hoeven niet zo vroeg op het vliegveld te zijn voor onze reis naar Perth!