Port Douglas

Nog 2 uur rijden en we arriveren in Cairns. Kijken wat we vanmiddag nog kunnen doen, want het doel is wel om er zoveel mogelijk uit te halen.

Onderweg zie je inmiddels veel mango bomen met de mango’s er al in. Ze zijn nog niet rijp, maar het scheelt niet veel. We passeren ook nog de big mango (het lijkt wel een ei). Nu kunnen we zeggen dat we de big banana, de big prawn en de big pineapple hebben gezien.

We komen nog langs de camping waar D&E 11 jaar geleden ook gestaan hebben met de camper (Coconut Grove Village). Er is wel heel wat bijgebouwd in die jaren. Pal aan zee hebben ze een groot zwembad gebouwd. Dat was wel nodig, want als je denkt dat je hier in zee mooi kan zwemmen (zo aan het Great Barrier reef) dan kom je bedrogen uit. Vandaar dus het zwembad met lifeguards.

Na even zoeken vinden we het visitors centre. Nu maar kijken wat we gaan doen. We worden ontzettend aardig geholpen en nog wel in het Nederlands ook. Het programma wordt als volgt: vanmiddag naar Green Island met een boot, morgen de hele dag Kuranda (kabelbaan, trein en Tajpukai theater).

De auto parkeren we voor AU$ 2,00 op een parkeerterrein aan de haven en lopen richting de terminal waar we ons moeten melden voor het inchecken voor de boottoer naar Green Island. Het weer zit nog aardig mee. Het is zonnig met wat wolken. Het waait wel behoorlijk en als we op de boot zitten is dat wel te merken. Af en toe komt er ineens een vlaag met water over boord, dus je moet wel goed zitten.

Als we aankomen op Green Island stappen we direct over naar de glassbottomboat. Het water is door de harde wind wel troebel geworden. Helaas één groene waas, maar.... we zien nog wel mooie grote vissen, maanvissen, doktersvissen, papegaaienvissen, hele grote schelpen die open staan (binnenkant is mooi blauw) en veel mooi koraal. Het snorkelen heeft dus niet zoveel zin met al dat groen, we besluiten het eiland op te gaan en een stukje te wandelen. Het is een drukte van jewelste. Er is een klein zwembad, maar wat een hoop Chinezen en Japanners zijn er zeg, niet gewoon meer! En ze blijven ook lekker bij elkaar klitten en zijn totaal niet geïnteresseerd naar het eiland!

Voordat je het weet zit de trip er weer op en gaan we richting het Mantra hotel in Port Douglas. Ja... we moeten nog inchecken. Het is een slingerweg richting Port Douglas en we doen er nog ongeveer een uur over voordat we bij het hotel zijn. Tja... en nu het luxe probleem, waar gaan we vanavond eten. We besluiten naar Go Bananas te gaan en eten en drinken daar heerlijk. Grappig is dat ze hier een kaart met cocktails hebben voor mannen en voor vrouwen apart.

Als we uit gegeten zijn zoeken we nog een plekje waar we de laatste wijn kunnen opdrinken en spelen nog een spelletje skip-bo. Wauw dat hakt er in zo’n lange dag. We kunnen onze aandacht er niet meer bij houden, dus we gaan maar lekker slapen!

dinsdag 13 november - Port Douglas dag 2

Om 9.00 uur zijn we al bij het Tjapukai centrum. 11 Jaar geleden zat het nog in Kuranda en was het alleen een theater nu is het een volledig cultureel centrum! Oeps... er komt ook een klas met schoolkinderen aan die naar de culturele film komen kijken. Het valt gelukkig mee. Daarna door naar het onstaan van de dreamtime story. Erg interessant en indrukwekkend allemaal. Het is te vergelijken met de slavernij in Amerika. De mensen werden hier alleen volledig uitgebuit in de naam van God (missionairs). Daarna volgt een dans van aboriginals en dat blijft prachtig om te zien, beschildert en wel!

Yep op naar de kabelbaan. Na het eerste stuk stappen we uit en doen een walk door het regenwoud. Het is inderdaad letterlijk regenwoud. Zo maken we het mee zoals het werkelijk hoort te zijn! hahahaha Je gaat heel hoog boven het regenwoud met de kabelbaan en ziet in de boomtoppen de hersthoorn en varens. Wat een stilte zo hoog boven de bomen. Het is wel een behoorlijke diepte als je naar beneden kijkt.

Als we in het stadje Kuranda aankomen gaan we eerst lekker wat lunchen! We eten bij het Windmill café, hoe toepasselijker kan het? Echt een leuk tentje en we eten er heerlijk. De trein vertrekt pas om 15.30 uur, dus we hebben nog even om rond te kijken.

Rond 15.00 uur zijn we bij de trein. Het is een echt ouderwets stationnetje met een ouderwetse trein. We gaan maar alvast zitten, want als de persoon bij het raam niet komt opdagen, dan zitten we allemaal goed. Jammer... maar een vrouw uit Oostenrijk zit bij het raam. Ach we wisselen af en het heeft toch geen zin om de hele tij d te filmen. Bij de Barron Falls stopt de trein toch, en kan iedereen een kijkje nemen. Helaas staat er niet veel water in. We hebben al gehoord dat men zeer zuinig moet zijn met water. Er is een tekort. Ze zijn hier allang blij dat het regenseizoen eraan komt! Het is een mooie tocht en je kunt goed kijken naar de bomen en in het dal en tijdens de rit wordt er het e.e.a. vertelt over de historie van deze treinbaan. Als we bij het eindpunt zijn aangekomen, worden we met een bus weer vervoerd naar ons beginpunt. Het ligt niet naast elkaar.

Daarna gaan we naar het centrum van Port Douglas om te kijken of we daar leuk kunnen eten. Er zijn heel veel restaurantjes waaruit we kunnen kiezen! We kiezen uiteindelijk voor Rattl and Hum. Ook hier wordt het eten weer prachtig opgediend. En... er blijkt een Nederlandse serveerster te werken. Ze is hier net weer komen wonen. In Limburg werkte ze in haar eigen café samen met haar moeder, maar ze verlangde weer naar het Australische relaxte leven. Het blijkt dat het café nog maar net een paar dagen open is en het is er al hartstikke druk. Overigens geldt ook hier weer dat je bestelt bij de bar wat je wilt eten en je krijgt een pieper mee. Zodra je eten klaar is, ben je eigenlijk je eigen serveerster!

Op tijd naar bed, want morgen vliegen we naar Arie’s rock!