Old friends en weer in Swaziland

Nadia en ik met uizicht vanaf haar moeders huis over Russtenburg
see all photos »

Hallo vrienden en familie!

Gelukkig nieuwjaar aan iedereen aan wie ik het nog niet gewenst had. Inmiddels zit ik al een week in Australië, dus een hoop om in te halen ompmijn blog... here it goes!

We waren bang dat we alsnog niet de grens over zouden mogen, dus we deden maar wat ieder weldenkend mens zou doen: we hebben een handtekening vervalst.

De Kaap en de Transkei stonden nog op mijn lijst van places to go in South Africa op deze reis. En het leek me wel lekker om deze keer een auto te pakken, lekker flexibel en huren is niet zo duur in Zuid Afrika. Nou heeft het huren van een auto nog wel wat voeten in de aarde gehad. Ik had een foldertje van een bedrijf dat auto's van zes, zeven jaar verhuurde tegen veel minder geld dan wat je voor een fancy auto bij Hertz of Avis betaalt. Zegmaar 2 tot 3 keer zo goedkoop. En al is air conditioning en stuurbekrachtiging wel lekker, als ik 100 rand per dag kan besparen door een oudere auto te huren, dan doen we dat gewoon. Maargoed, het was wel "the festive season", de tijd van het jaar waar in Zuid Afrika alles samenvalt: kerst, eind van het schooljaar, eind van het financiele aar, en de zomer. Half Gauteng pakt dan de auto om "seë toe" te gaan, naar de kust dus. Dat betekent ook dat het wat lastiger is om een huurauto te vinden. Maargoed, na wat bellen naar verschillende bedrijven had er één een auto voor me voor 86 rand per dag. Niet slecht. Het was in Johannesburg, dus wij daarheen (Yvonne d'r vader had een dag vrij, dus die kon me gelukkig een lift geven). Nou, het huurbedrijf bleek een eenmansbedrijfje dat vanuit een woonhuis in een buitenwijk van Johannesburg gerund wordt door ene Errol en zijn vrouw. Gesloten op zaterdagen en joodse feestdagen (ja er wonen ook buiten New York en Israël joden :). De auto was zo ongeveer wat je kon verwachten: hij deed het, maar het starten kostte wat moeite. Maargoed, verder leek alles ok, dus ik reed na de formaliteiten weg in een superstoere groenblauwe Ford "Laser Tracer" (ja, zo heet hij echt, maar het schijnt zo ongeveer hetzelfde te zijn als een Mazda 323). Onderweg bleek dat de snelheidsmeter en daarmee ook de kilometerteller het niet deden. En de startonderbreker die Errol met veel poeha had gedemonstreerd deed eigenlijk helemaal niets. Ach ja, hij reed in ieder geval. De snelheidsmeter is later nog gefixed en daarmee was de auto voor de komende 2 1/2 week problem-free!

Vechtende (of spelende) zebra's in het Kgaswane Nature Reserve
see all photos »

Ik zou de Kaap-roadtrip samen met Yvonne gaan doen, maar die had pas vanaf 12 december vrij. Dus ik had nog tijd om wat andere dingetjes in de buurt te doen. Dus woensdag ben ik naar Rustenburg in het westen gereden om Nadia op te zoeken, die vijf jaar terug in Amsterdam was als au pair en in mijn life group van Crossroads zat. De rit was vrij voorspoedig, maar het goot behoorlijk in Rustenburg dus daar was het een beetje een chaos omdat de stoplichten waren uitgevallen.

Het was leuk om Nadia weer te zien en bij te praten. Voor degenen die haar nog kennen, ze woont nu bij haar moeder in Rustenburg, maar is van plan naar Pretoria te verhuizen en daar werk te zoeken, en ze is erg geïnteresseerd in hoe het met iedereen in Nederland gaat. Ze woont in de heuvels met een prachtig uitzicht, en vlakbij is het Kgaswane Nature Reserve, dus de volgende ochtend ben ik daar een kijkje wezen nemen (Nadia moest toch weer vroeg werken). Ik was nog maar net het park binnen of er stond al een waterbok aan de kant van de weg. Verder heb ik ook nog aapjes, bokjes en vechtende (of spelende) zebra's gezien.

Een waterbok (of zo iets) in het Kgaswane Nature Reserve
see all photos »

Een eindje verderop was een informatiecentrum van waar uit twee wandelroutes gingen. Ik heb maar de kortste gepakt, die maar een half uurtje zou zijn. Maar op een of andere manier raakte ik het pad ergens kwijt -- dat was ook niet geweldig aangegeven. Dus ik zat op een gegeven moment zonder eten en water op een heuvel in de brandende zon met alleen maar dorenbossen om me heen en wat bokken in de verte. Na was dwalingen heb ik uiteindelijk toch de weg weer terug kunnen vinden dus het was uiteindelijk best een leuke wandeling, alleen wat langer dan gepland: 2 uur.

Nog een bok in het Kgaswane Nature Reserve
see all photos »

Op de terugweg werd ik nog aangehouden door een agent. Nou reed ik iets te hard, maar ik dacht nou niet dat ze daar in Zuid Afrika zo moeilijk over deden. Dus ik m'n onschuldige gezicht maar opgezet (doe ik in Nederland ook altijd, alleen werkt het daar nooit zo goed) en de agent vriendelijk begroet. Maar het bleek gewoon een routinecontrole te zijn, of ik m'n rijbewijs wel had en of de auto niet gestolen was. De controles zou ik die maand nog wel vaker tegenkomen, want de politie was overal tijdens het feestseizoen.

Met Yvonne en haar zus in Swaziland bij de dam
see all photos »

Vrijdag ben ik met Yvonne naar Swaziland gereden. Haar zus Mieke woont daar en haar zwager Hannes werkt op een kippenboerderij (met legbatterijen..! Grr) en nu ik die huurauto had was het vrij makkelijk om daar te komen -- maar een uurtje of vier rijden. Al was een groot deel daarvan wel over slecht onderhouden wegen met slaggaten en geen teken van leven -- of benzine -- voor kilometers. Dus toen de benzinemeter op een gegeven moment wel heel laag stond werd het wel een beetje eng. Bovendien moesten we voor 10 uur 's avonds bij de grens zijn want dan zou die sluiten. Gelukkig hebben we het naar het volgende dorp gehaald waar we konden tanken en hebben we de grens op tijd gehaald.

Kaarsenmaker bij Swazi Candles
see all photos »

Het was wel de eerste keer met een auto de grens over -- tot nu toe was ik alleen lopend of met de Baz Bus een grens overgestoken. En met een huurauto heb je dan een verklaring van de huurmaatschappij nodig dat je de auto naar het buitenland mag meenemen. Nou hadden we die van de huurmaatschappij, alleen hij was ge-emailed en er stond geen handtekening op. We waren bang dat we daardoor alsnog niet de grens over zouden mogen, dus we deden maar wat ieder weldenkend mens zou doen: we hebben een handtekening vervalst. Die ambtenaren weten toch niet hoe die handtekening eruit hoort te zien :) Maar onze fraude is nooit aan het licht gekomen, want ze vroegen bij de Swazi grens niet eens om een verklaring. Ik denk dat we er gewoon erg geloofwaardig uitzagen :) Voor de rest was het de standaard papierwinkel, been there, done that. Alleen nogal druk aan de Swazi-kant; het leek wel alsof half Swaziland nog even voor het weekend terug het land in wou.

De auto die me door half Zuid-Afrika gebracht heeft
see all photos »

Bij de grens zijn we opgewacht door Mieke en Hannes die ons naar hun huis zouden leiden. Nou regende het aardig, en Hannes houdt nogal van scheuren, dus het kostte wat moeite om z'n 4x4 bij te houden met m'n tweewiel-aangedreven karretje met gladde banden. Niets ten nadele van de Swazi wegen overigens, want die zijn, zeker bij Afrikaanse standaarden, voortreffelijk. Maar we zijn levend aangekomen. Waar ze wonen is eigenlijk vlak bij waar ik al eerder was in Swaziland, maar het was zeker geen straf om daar nog een keer te zijn.

Het weekend was heerlijk. We zijn bij een dam wezen kijken waar je ook lekker thee kon drinken met uitzicht. Verder zijn we op bezoek geweest bij een kaarsenmakerij waar ze kaarsen in de vorm van beesten maakten. Erg knap! Zo'n kaarsenmaker begint met een klomp warme was, en hij heeft dan 10 minuten om het in de goede vorm te kneden en snijden voordat het kaarsvet te hard wordt. En we hebben nog wat minder culturele dingen gedaan zoals Hannes zien rugbyen. En 's avonds zijn we wezen drinken, dansen en gek doen bij de plaatselijke Country Club. We zouden eigenlijk maar voor één drankje komen, maar dat liep dus wat uit de hand :) Gezelligheid kent geen tijd.

Achter waar Mieke en Hannes wonen was een mooie waterval waar je naar toe kon lopen, dus dat hebben we de volgende dag gedaan. Schitterend uitzicht en lekker rustig -- bijna niemand komt daar. En toen was het na de lunch alweer tijd om terug naar Pretoria te rijden en was het weekend alweer voorbij.

Yvonne moest nog een week werken, dus ik had nog een paar dagen om Johannesburg eens van wat dichterbij te bekijken...