Drottingalíf í Neuquen

Hola gódir hálsar thá er mín loksins logd af stad í ferdalagid mikla.........

Ég ákvad ad hefja for mína nordur med thví ad taka mér viku í hvíld fyrir átokin, nú eins og thid vitid thá eru ferdalog afar threytandi og thvi naudsynlegt ad letibrókast endrum og eins...... ég er gód í thví.   Ég er s.s stodd í Neuquen hjá argentískri vinkonu minni og fjolskyldu hennar, ég lifi eins og drotting, sef út eins lengi og ég vil og thegar ég vakna thá bídur mín ilmandi hádegismatur, thar á eftir er tekin siesta fyrir framan TV-id og svo drukkid maté med gestum og gangandi, ádur en madur veit af er komin matur aftur (munid ad hér er ekki bordadur kvoldmatur fyrr en kl 10). Hljómar vel erthaggi, af hverju er ég thá alltaf svona threytt og orkulaus...... ég held ad thad sé vegna ofreynslu á heilann thad er ótrúlega threytandi ad reyna ad einbeita sér ad tala nýtt tungumál og svo thess á milli reyna ad halda sér vakandi yfir umraedum (vil ekki vera ókurteis og hanga alltaf ein einhvers stadar og neita ad hitta fjolskyldu-medlimi og vini)  sem madur er ekki inn í og hvad thá heldur getur getur tekid thátt í, ahhhhhh stundum er SVO gott  bara ad tala ensku thá tharf madur ekki ad hugsa neitt.  Á mánudaginn fer ég svo til Mendoza sem er helsta vínraektunar- svaedid theirra... thar raetist kannski draumurinn minn um ad finna fjallmyndarlegan ungan vínraektunarbónda sem á glaesilega villu nálaegt Andes- fjollunum........... EN thad er aldrei ad vita.

Gódar fréttir ad heiman, LOKSINS LOKSINS er Hlín mín (og Andri á ná líka thátt í thessu ollu saman thad má ekki gleyma honum greyinu) búin ad eiga bumbubúann, sem var á endanum hún, til lykke mi amor, get ekki bedid ad sjá krílid.

Tími útrúnninn í bili

Baejó