The long road to Cape Town

Ik naast de plaasdam
see all photos »

De dag begon vroeg. Althans, dat was de bedoeling. We zouden om half zes vertrekken maar op een of andere manier is dat uiteindelijk half acht geworden. Douchen, ontbijtje, kopje koffie, checken dat je wel alles bij je hebt wat je nodig hebt, dan vliegt de tijd toch wel. Maar we hoefden de eerste dag nog niet zo ver te rijden -- van Kempton Park naar Douglas wat een uur of 8 was -- dus het was ook niet zo erg.

Als je Johannesburg een beetje voorbij bent kom je al vrij gauw in het grote niets-gebied in Zuid-Afrika dat de Karoo heet. Het woord betekent iets van "droog en warm", en dat dekt de lading wel aardig. Kilometers met zanderige grond, dorenbossen, en boerderijen, en WARM, vooral als je in een auto zonder a/c rijdt! Om de 100km rijd je eens door een dorpje, en dan begint de volgende 100km niets. En ergens in dat niets ligt het dorpje Douglas, waar een vriendin van Yvonne woont waar we die avond zijn blijven slapen. Douglas is ook maar een paar straten, een benzinepomp en een supermarkt; geen huisnummers.

Dus wij zijn stiekem in een plaasdam gesprongen. En toen gauw weer weg voordat de boer ons met een schot hagel zou wegjagen!

Carols by candlelight in de botanische tuinen van Kaapstad
see all photos »

De volgende dag vertrokken we om 7 uur richting Kaapstad. Tegen 10 uur was het al zo warm dat we aan het zweten waren in de auto. De enige vorm van water die je tegenkomt zijn "plaasdams", bakken met water dat door de karakteristiek Karoo-windpompjes uit de grond gempompt wordt en dat de boeren dan gebruiken om de dieren te laten drinken. Dus wij zijn op een gegeven moment bij een benzinestation gestopt, zwemkleren aangetrokken, en in de buurt van de eerstvolgende plaasdam gestopt, hek over geklommen en stiekem in een plaasdam gesprongen. Lekker verkoelend! En toen gauw weer weg voordat de boer ons met een schot hagel zou wegjagen! :)

...en ik was helemaal op z'n kerst gekleed! ;)
see all photos »

Na een hele dag rijden veranderde het landschap dan eindelijk en werd het groener en bergachtiger. Twee uur later waren we in Kaapstad, waar we een paar nahcten bij Anthea d'r ouders hebben geslapen. Anthea is een goede vriendin die ook een jaar in Nederland was als au pair. Ik kende haar ouders ook al van de vorige keer dat ik in Zuid Afrika was. Zulke lieve mensen, en ze hebben zo'n leuk Kaapstad-kleurling-accentje! :) We werden meteen de eerste avond meegesleept naar een Carols by Candlelight in de botanische tuinen. Ik was eigenlijk totaal niet in de kerststemming -- 't is toch maar raar dat het warm is met kerst -- maar het was wel gezellig met kaarsjes en zingen; en zien hoe hier en daar een lampion in de hens ging.

Lunchen in Stellenbosch met Anthea, Anja en Lenneke
see all photos »

De volgende dag zijn Yvonne richting Tafelberg gereden om die te beklimmen. Er is een soort skilift, de cable cart, die je in een paar minuten naar boven brengt, maar het is natuurlijk veel leuker om het met je eigen benen te doen. Het officiele pad loopt min of meer langs de cable cart, maar we hadden een eindje terug op de weg bij een waterzuiveringsinstallatie ook een bord gezien dat het begin van een wandelroute leek aan te geven. Iemand die daar werkte vertelde ons nog dat die route minstens 3 uur zou duren, tegen een kleine 2 uur voor de "officiële" route. Maarja, off the beaten path is ook wel leuk af en toe en dan zit je ten minsten niet tussen die touristen dus wij begonnen vol goede moed aan de alternatieve route.

De Karoo: een eindeloze woestijn met hier en daar een boerderij of een dorpje
see all photos »

Vrij gouw splitste het pad al en konden we kiezen tussen een of andere vallei en "Diagonal". Nou ja, diagonaal lijkt me de snelste manier om een berg op te komen, dus let's go for it. Nou, het was geen understatement! Klimmen en klouteren! En toen we eindelijk boven waren bleek dat dat maar één piek was en dat we aan de andere kant van die piek omlaag moesten om bij de volgende weer omhoog te klimmen. En nergens konden we precies zien waar we nou eigenlijk heengingen en hoe lang het nog zou duren. En met anderhalve liter water, twee appels en twee chocoladerepen waren we ook niet echt uitgerust voor een klim van een halve dag.

En dan eindelijk een groene vallei na honderden kilometers woestijn
see all photos »

Na nog heel veel pieken op en af te zijn gegaan kwam dan eindelijk de tafelberg zelf in zicht! Niet dat we er al waren, dat duurde nog een uur, maar na ruim vier uur stonden we dan echt bovenop de tafelberg, behoorlijk uitgeput en dorstig, maar wel voldaan want we hadden dat toch maar effe gedaan!

Toen maar wel met de cable cart naar beneden gegaan, want dat konden onze benen echt niet meer hebben. En toen een strand uitgezocht om wat verkoeling te krijgen. Uiteindelijk een plekje bij Clifton Beach gevonden, omgekleed, en hup de zee in. Maar die is letterlijk FREEZING. Dit was de westkust van de kaap, aan de kant van de Atlantische Oceaan, en daar stroomt lekker het water van de zuidpool langs. Nou hadden mensen wel eens gezegd dat het daar te koud is om te zwemmen, maar ja die Kaapstadters stellen zich vast aan. Niet dus. Clifton schijnt ook een beetje het Bloemendaal aan Zee van de kaap te zijn: zien en gezien worden. Je komt er in ieder geval niet om te zwemmen, da's duidelijk. Dus even snel pootje gebaad en toen met blauwe voeten weer terug naar de auto.

Uitzicht vanaf de snelweg op de kaapse heuvels en wijngaarden
see all photos »

De volgende dag was dan de kans om naar een echt strand te gaan, deze keer aan de zuidkant van de kaap, bij het plaatsje Strand, waar het water wel een normale temperatuur heeft. Dat was al een stuk beter. Onze vierde en laatste dag in Kaapstad zijn we langs de wijnroute in Stellenbosch gereden waar we bij twee wijnboerderijen wijn hebben geproefd. Lekkere wijnen, maar de lekkerste waren ook weer de duurste en aangezien we nog twee weken in een warme auto voor de boeg hadden toch maar een flesje van de goedkopere wijn gekocht. 's Middags zijn we op bezoek gegaan bij Anja, een vriendin die in Stellenbosch woont. Haar vader heeft een resturant op het terrein van Neetlinghof, een grote wijnboerderij. Leuk om even de kletsen met haar en met Lenneke, die uit Nederland op bezoek was. En toen op naar Mossel Baai, onze volgende stop!