|
|
TRAVEL BLOG ENTRY
|
|
Rond 9.00 uur de auto opgehaald en guess what? Het is inderdaad een Ford Territory. Gloednieuw, wit met nog maar 4.300 km op de teller. Alle koffers passen er in dus... up to the Blue Mountains! Het grootste gedeelte gaat via een tolweg (AU$2,20) en onderweg zie je voornamelijk industrie langs de weg. We stoppen bij een benzinepomp om de lunch te kopen. Sandwiches met een sapje (Starmart). Als we in de bergen rijden, kom je langs hele leuke kleine plaatjes met hele aparte namen.
Die Tomtom van M is wel heel handig, want je kunt zien hoever alles nog is. Hadden ze dat 11 jaar geleden maar al, dan waren D&E niet zo vaak verdwaald! Van Rein hebben we de roadmap nog wel te leen gekregen, maar dat is veel minder gedetailleerd. Tomtom geeft aan dat we bij het hotel zijn en voordat je het weet rijden we er bijna voorbij. Het ligt pal aan de doorgaande weg en ziet er geweldig oud Engels uit en een prachtig uitzicht over de Blue Mountains.
Als we naar binnen gaan om in te checken staat er geweldige ouderwetse muziek op (charleston?), waardoor je je met het ouderwetse interieur echt in vroegere sferen waant. De inrichting in de kamer is voortgezet in de stijl van het hotel: douchegordijn met een oude print, wastafel oud model (maar wel nieuw), wandtegels met een rand in oude stijl, ingelijste prints aan de muur van oude stoelen... geweldig gedaan. We besluiten dan ook in de oude eetzaal vanavond te gaan dineren, maar nu eerst naar de Blue Mountains.
We gaan richting Echo Point. Het hele visitors center en de lookout blijken te zijn vernieuwd. Het ziet er echt mooi en modern uit. Het uitzicht is werkelijk adembenemend. Het weer is prachtig, dus je kunt ver kijken. En ja... er hangt een mist over de bomen. Blauwe mist? Dat halen we er niet uit, maar wel duidelijk is dat dit wordt veroorzaakt door de eucalyptus dampen die van de bomen af komen. Vanaf Echo Point kijk je naar de Three Sisters. Dat zijn 3 rotsformaties die op een soort klif liggen.
Van het visitors center lopen we naar beneden richting de Three Sisters. Het is een klim via steile smalle trappetjes en dan kun je er even in staan. Als we terugkomen van de klim lopen we even naar het winkelcentrum dat er ook nieuw staat. Daar is een shop en die heeft toch veel wijnen, echt niet te geloven. Je mag er ook wijn proeven en dat doen we. C is helemaal weg van de rode Three Sisters wijn. Heerlijk. Eigenlijk wil ze wel een fles meenemen, maar ze besluit het niet te doen. Misschien in Perth ook te koop?
Daarna rijden we door naar Scenic World in Katoomba. Daar heb je de keuze om met 2 kabelbaans mee te gaan en een soort “treintje”. We besluiten om het “treintje” te nemen en daarna door te lopen naar de kabelbaan (10 min. door het bos). We hebben C maar niet vertelt dat het treintje stijl naar beneden gaat, maar had ze dat geweten, dan was ze misschien niet mee gegaan. E & D weten wat je te wachten staat en zitten voorin. C & M zitten daar vlak achter. Tja... als je het achteraf bekijkt, het is zo stijl dat je er makkelijk uit had kunnen vallen. Er zit niet eens een gaas voor je dat tegenhoudt dat je eruit valt of een gordel die je om moet. C is blij dat ze uit kan stappen.
We lopen via het bos naar de kabelbaan en in het bos hebben ze allerlei borden neergezet waarop allerlei weetjes staan. Bomen die door bliksem zijn getroffen, oude ventilatieschachten van de mijnen waar je in kan kijken, echt leuk georganiseerd.
Nu met de kabelbaan naar boven. Je gaat echt schuin omhoog, maar er wordt nog even herhaalt hoe veilig het wel niet is. Het uitzicht is weer geweldig.
Door naar de Wentworth Falls. Bij het visitors center halen we nog even een map hoe we daar het beste naar toe kunnen rijden. Het blijkt een hele leuke slinger route te zijn waar je heel veel van de Blue Mountains ziet. Bij de Falls aangekomen moeten we eerst nog even een stuk wandelen voordat je bij een lookout point komt. Jawel... er is water. Ze hebben afgelopen nacht regen en onweer gehad, dus er is water. Jammer alleen dat het korte pad naar de waterval zelf (dat je er OP kunt staan) is afgesloten. Je kunt er wel via een omweg komen, maar dat is heen en terug een uur lopen. Dat is iets te veel van het goede en het loopt al tegen het einde van de middag.
19.30 Het diner in de grote eetzaal bij het hotel is apart en lekker. We dachten het zit bordevol, want bij het boeken konden we niet om 19.00 uur terecht, want dat was vol. We zitten echter maar met nog 2 andere tafels en in een aparte kamer zit een grote groep aan één tafel.
Vooraf nemen we alle 4 de soep van de dag. Dat is een witte soep, met maïs en erwten erin. Aparte combi, maar wel lekker. Daarna hebben C&M kippenborst als hoofdgerecht en D&E Barramundi. Het smaakt ons prima.
Na afloop van het eten proberen we nog even of we kunnen internetten. Het is gratis, dus daar moeten we even gebruik van maken. Het lukt om verbinding te maken met Aad en Rinus. We kletsen even kort bij en gaan daarna slapen. De volgende dag heel vroeg op, want we hebben een lange reis voor de boeg.
previous travel blog entry
Would you like to comment or ask a question?
Sign up for a free account, or sign in (if you're already a member).